شیکر فلزی یا پلاستیکی، انتخاب تو چیست ؟

انتخاب شیکر ممکن است در نگاه اول یک تصمیم ساده به نظر برسد، اما هرکسی که چند بار شیکر عوض کرده باشد، می داند که جنس بدنه تأثیر مستقیمی روی تجربه ی روزانه دارد. از بو گرفتن مکمل تا وزن اضافه در کیف باشگاه، همه ی این ها به این برمی گردد که شیکرتان از چه جنسی ساخته شده. خیلی از افراد بعد از چند ماه استفاده متوجه می شوند که شیکر انتخابی شان یا بیش از حد سنگین است یا بویی می گیرد که با هیچ شست وشویی از بین نمی رود؛ و این دقیقاً همان جایی است که شناخت تفاوت جنس فلزی و پلاستیکی اهمیت پیدا می کند. در این مطلب شیکر فلزی و پلاستیکی را از زوایای مختلف کنار هم می گذاریم تا مشخص شود کدام مدل برای نیاز شما مناسب تر است.

شیکر فلزی چه ویژگی هایی دارد؟

شیکر فلزی معمولاً از استیل ضدزنگ ساخته می شود و به همین دلیل بدنه ای محکم تر و مقاوم تر نسبت به ضربه و افتادن دارد. یکی از دلایل اصلی محبوبیت شیکر فلزی این است که بوی مکمل یا نوشیدنی به مرور در جداره اش نمی نشیند؛ چون سطح فلز برخلاف پلاستیک، منافذ کمتری برای جذب بو و رنگ دارد. همین ویژگی باعث شده بسیاری از ورزشکاران حرفه ای که هر روز از پروتئین یا مکمل استفاده می کنند، شیکر فلزی را به عنوان انتخاب اصلی خود در نظر بگیرند.

از طرف دیگر، شیکرهای فلزی به خصوص مدل های عایق دار، توانایی بهتری در حفظ دمای نوشیدنی دارند؛ یعنی اگر عادت دارید نوشیدنی سرد یا داغ در شیکر نگه دارید، مدل فلزی معمولاً عملکرد بهتری ارائه می دهد. از نظر ظاهری هم شیکرهای فلزی معمولاً حس باکیفیت تر و بادوام تری القا می کنند و برای استفاده ی طولانی مدت طراحی شده اند. نقطه ضعف اصلی این مدل، وزن بیشتر آن است؛ مخصوصاً وقتی همراه با آب یا مکمل پر شود، حمل آن در طول روز کمی سنگین تر از مدل پلاستیکی است. همچنین قیمت شیکرهای فلزی به طور معمول بالاتر از مدل های پلاستیکی است که می تواند برای برخی کاربران عاملی تعیین کننده باشد.

شیکر پلاستیکی چه ویژگی هایی دارد؟

شیکر پلاستیکی سبک تر، ارزان تر و در طرح ها و رنگ های متنوع تری در بازار موجود است. همین تنوع طرح باعث شده خیلی از کاربران، به خصوص کسانی که شیکر را بیشتر برای مصارف روزمره و نه فقط باشگاه استفاده می کنند، به سمت این مدل بروند.

از مزیت های دیگر شیکر پلاستیکی، شفاف بودن بدنه در بیشتر مدل هاست که مشاهده ی حجم نوشیدنی داخل آن را ساده تر می کند؛ این ویژگی به خصوص برای کسانی که باید مقدار دقیق مایع یا پودر را اندازه بگیرند، بسیار کاربردی است. اما نقطه ضعف اصلی این مدل، حساسیت بیشتر به بو گرفتن است؛ اگر شست وشوی کامل و منظم انجام نشود، پلاستیک به مرور بوی مکمل یا پروتئین را در خود نگه می دارد. همچنین مقاومت پلاستیک در برابر ضربه و افتادن، به کیفیت و ضخامت آن بستگی زیادی دارد و در مدل های ارزان تر ممکن است ترک بردارد. یکی دیگر از نکاتی که کمتر به آن توجه می شود این است که برخی پلاستیک های بی کیفیت با گذشت زمان و در تماس با نوشیدنی های اسیدی، ممکن است رنگ یا بوی نامطلوبی از خود آزاد کنند؛ به همین دلیل انتخاب پلاستیک بدون BPA در این مدل شیکرها اهمیت زیادی دارد.

مقایسه سریع شیکر فلزی و پلاستیکی

برای جمع بندی سریع تر، جدول زیر مهم ترین معیارهای مقایسه ی این دو مدل را نشان می دهد:

با نگاهی به این جدول می توان دید که هیچ کدام از این دو مدل به طور مطلق «بهتر» نیستند؛ بلکه انتخاب درست، کاملاً به اولویت های شخصی و نحوه ی استفاده ی روزانه از شیکر بستگی دارد.

کدام شیکر کمتر بو می گیرد؟

اگر مهم ترین دغدغه تان بو گرفتن شیکر باشد، شیکر فلزی معمولاً عملکرد بهتری دارد. سطح صاف و غیرمتخلخل استیل ضدزنگ، جای کمتری برای باقی ماندن ذرات پروتئین یا چربی می گذارد. در مقابل، پلاستیک به خصوص در نقاط اتصال درپوش و بدنه، مستعدتر است که بوی نوشیدنی های قبلی را نگه دارد، مگر این که شست وشوی دقیق و منظمی انجام شود. البته باید توجه داشت که حتی شیکرهای فلزی هم اگر برای مدت طولانی کثیف بمانند یا به درستی خشک نشوند، می توانند بوی نامطلوب بگیرند؛ بنابراین جنس بدنه فقط یکی از عوامل مؤثر است، نه تنها عامل.

شست وشوی کدام مدل راحت تر است؟

از نظر شست وشو، هر دو مدل قابل شستن با دست هستند، اما شیکر فلزی به خاطر سطح صاف تر، معمولاً سریع تر و کامل تر تمیز می شود. شیکر پلاستیکی نیاز به دقت بیشتری دارد، مخصوصاً در گوشه ها و اطراف فنر یا توری داخل شیکر که محل تجمع رسوب مکمل است. نکته ی مهم این جاست که همیشه بعد از هر استفاده، شیکر را کاملاً باز کرده و همه ی قطعات را جداگانه بشویید، مستقل از این که جنس آن فلزی باشد یا پلاستیکی. اگر عادت دارید شیکر را بلافاصله بعد از استفاده نمی شویید، بهتر است حداقل آن را با آب پر کنید تا رسوب پروتئین در سطح بدنه خشک نشود و شست وشوی بعدی راحت تر انجام شود.

مقایسه مقاومت در برابر ضربه

از نظر مقاومت در برابر افتادن یا ضربه، شیکر فلزی تقریباً همیشه برتری دارد. حتی اگر روی زمین سخت بیفتد، معمولاً فقط کمی خط یا فرورفتگی جزئی ایجاد می شود، بدون این که ترک بخورد یا نشتی پیدا کند. شیکر پلاستیکی در برابر ضربه های شدید، به خصوص در دماهای پایین که پلاستیک شکننده تر می شود، احتمال ترک خوردن بیشتری دارد؛ هرچند مدل های باکیفیت با پلاستیک ضخیم، مقاومت قابل قبولی از خود نشان می دهند. اگر شیکر شما معمولاً همراه با وسایل سنگین دیگر در کیف ورزشی حمل می شود، این نکته اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ چون فشار مداوم و ضربه های کوچک مکرر می تواند به مرور به بدنه ی پلاستیکی آسیب برساند.

شیکر فلزی سنگین تر است یا پلاستیکی؟

بله، شیکر فلزی به دلیل چگالی بیشتر استیل نسبت به پلاستیک، معمولاً سنگین تر است؛ این تفاوت وزن در حالت خالی چندان محسوس نیست، اما وقتی شیکر پر از آب یا مکمل باشد و قرار باشد در کیف ورزشی یا کوله حمل شود، وزن اضافه ی فلز بیشتر به چشم می آید. برای کسانی که هر روز شیکر را همراه خود جابه جا می کنند، این نکته می تواند در تصمیم گیری نهایی مؤثر باشد؛ به خصوص افرادی که با وسیله ی نقلیه ی شخصی رفت وآمد نمی کنند و مجبورند وسایلشان را مسافت طولانی تری حمل کنند.

کدام مدل دمای نوشیدنی را بهتر حفظ می کند؟

شیکرهای فلزی، به خصوص مدل های دو جداره و عایق دار، در حفظ دمای نوشیدنی عملکرد بهتری دارند و می توانند نوشیدنی سرد را برای مدت طولانی تری خنک نگه دارند. شیکرهای پلاستیکی معمولاً تک جداره هستند و توانایی چندانی در نگهداری دما ندارند؛ یعنی اگر آب یخ داخل آن ها بریزید، طی مدت کوتاهی به دمای محیط نزدیک می شود. اگر معمولاً نوشیدنی را بلافاصله بعد از تهیه مصرف می کنید، این تفاوت اهمیت کمتری دارد؛ اما اگر شیکر ساعت ها همراهتان می ماند، مثلاً در طول یک روز کاری طولانی یا سفر، مدل فلزی عایق دار انتخاب بهتری است.

آیا می توان شیکر فلزی را داخل ماشین ظرف شویی گذاشت؟

بیشتر شیکرهای فلزی استیل ضدزنگ در برابر شست وشوی ماشینی مقاوم هستند، اما همیشه بهتر است قبل از این کار، برچسب یا راهنمای محصول را بررسی کنید؛ چون برخی مدل ها روکش رنگی یا عایق دوجداره دارند که ممکن است در اثر حرارت بالای ماشین ظرف شویی آسیب ببینند. برای اطمینان بیشتر، شست وشوی دستی با آب گرم و مایع ظرف شویی همچنان امن ترین روش برای هر دو جنس شیکر است و ریسک آسیب دیدن روکش یا کاهش عمر عایق را از بین می برد.

آیا همه شیکرهای فلزی از استیل ضدزنگ ساخته می شوند؟

خیر، لزوماً نه. برخی شیکرهای فلزی ارزان تر ممکن است از آلومینیوم یا فلزات دیگر ساخته شده باشند که در تماس طولانی با اسیدهای موجود در برخی مکمل ها، احتمال زنگ زدگی یا واکنش شیمیایی دارند. برای اطمینان از کیفیت و ایمنی شیکر فلزی، بهتر است هنگام خرید مشخصات جنس بدنه را بررسی کنید و ترجیحاً مدل هایی با استیل ضدزنگ درجه غذایی (Food Grade) انتخاب کنید؛ این نوع استیل مقاومت بالاتری در برابر خوردگی دارد و برای تماس مستقیم و طولانی مدت با مواد غذایی و مکمل ها ایمن تر است.

برای مکمل پروتئینی کدام جنس بهتر است؟

برای مصرف روزانه ی پروتئین یا مکمل های پودری، شیکر فلزی به خاطر مقاومت بیشتر در برابر بو گرفتن، معمولاً انتخاب بهتری محسوب می شود؛ چون این نوع مکمل ها بوی نسبتاً قوی و ماندگاری دارند که در پلاستیک بیشتر باقی می ماند. اگر شست وشوی روزانه ی دقیق برایتان مقدور است، شیکر پلاستیکی هم می تواند به خوبی جواب دهد؛ اما برای کسانی که دنبال کمترین دردسر نگهداری هستند یا معمولاً فرصت شست وشوی فوری بعد از باشگاه را ندارند، فلزی گزینه ی مطمئن تری است.

برای باشگاه، محل کار و سفر چه مدلی انتخاب کنیم؟

• باشگاه: برای استفاده ی روزانه در باشگاه، هر دو مدل مناسب هستند؛ اما اگر تمرکزتان روی دوام بلندمدت باشد، فلزی انتخاب بهتری است.
• محل کار: برای نگه داشتن روی میز کار، شیکر پلاستیکی به خاطر سبکی و تنوع طرح، گزینه ی راحت تری محسوب می شود و با فضای کار هماهنگ تر به نظر می رسد.
• سفر: برای سفر، به خصوص سفرهای هوایی که محدودیت وزن اهمیت دارد، شیکر پلاستیکی سبک تر و کم حجم تر عمل می کند؛ هرچند اگر دنبال دوام در برابر ضربه های سفر هستید، فلزی امن تر است و کمتر آسیب می بیند.

نکات جلوگیری از بو گرفتن شیکر

• بلافاصله بعد از استفاده، شیکر را خالی و آبکشی کنید و آن را برای مدت طولانی پر نگه ندارید.
• تمام قطعات از جمله درپوش و فنر یا توری داخلی را جداگانه بشویید تا رسوب در گوشه ها باقی نماند.
• هر چند وقت یک بار، شیکر را با محلول آب و کمی جوش شیرین بشویید تا بوهای عمیق تر از بین برود.
• بعد از شست وشو، اجازه دهید شیکر کاملاً در هوای آزاد خشک شود و درپوش را بسته نگذارید، چون رطوبت باقی مانده محیط مناسبی برای رشد باکتری و ایجاد بو است.

راهنمای خرید شیکر ورزشی

اگر می خواهید فراتر از انتخاب جنس، معیارهای دیگری مثل حجم، فنر، محفظه ی مکمل و مقاومت در برابر نشتی را هم بررسی کنید، پیشنهاد می کنیم مقاله راهنمای خرید شیکر ورزشی را هم مطالعه کنید. در آن جا به طور کامل درباره ی انتخاب حجم مناسب، نوع درپوش و ویژگی های دیگر شیکر صحبت شده است تا در کنار انتخاب جنس بدنه، تصمیم کامل تری بگیرید.

جمع بندی

در نهایت، انتخاب بین شیکر فلزی و پلاستیکی به اولویت های شخصی شما برمی گردد. اگر دوام، مقاومت در برابر بو و حفظ دمای نوشیدنی برایتان اهمیت بیشتری دارد، شیکر فلزی گزینه ی مطمئن تری است. اما اگر سبکی، قیمت مناسب تر و تنوع طرح در اولویت قرار دارد، شیکر پلاستیکی همچنان انتخاب رایج و کاربردی محسوب می شود. در بسیاری از موارد، داشتن یک شیکر فلزی برای روزهای باشگاه و یک شیکر پلاستیکی سبک برای محل کار یا سفر، بهترین ترکیب ممکن است. برای دیدن مدل های موجود، می توانید سری بزنید به محصولات شیکر فلزی یا شیکرهای پلاستیکی موجود در فروشگاه.

سوالات متداول

آیا شیکر فلزی زنگ می زند؟

شیکرهای فلزی که از استیل ضدزنگ درجه غذایی ساخته شده باشند، در شرایط عادی زنگ نمی زنند؛ اما مدل های ارزان تر با فلز بی کیفیت ممکن است در تماس طولانی با رطوبت دچار زنگ زدگی شوند.

آیا شیکر پلاستیکی برای مکمل های حاوی کراتین مناسب است؟

بله، شیکر پلاستیکی مشکلی برای مصرف کراتین ندارد؛ فقط باید بعد از هر استفاده کاملاً شسته و خشک شود تا رسوب باقی نماند.

کدام مدل برای استفاده طولانی مدت مقرون به صرفه تر است؟

با در نظر گرفتن دوام بیشتر و مقاومت در برابر ضربه، شیکر فلزی در بلندمدت معمولاً هزینه ی کمتری نسبت به تعویض مکرر شیکر پلاستیکی تحمیل می کند.

آیا رنگ یا طرح شیکر روی عملکرد آن تأثیر دارد؟

خیر، رنگ و طرح صرفاً جنبه ی ظاهری دارد و تأثیری روی مقاومت، بو گرفتن یا حفظ دما ندارد؛ آنچه اهمیت دارد جنس بدنه و کیفیت ساخت است.

آیا شیکر فلزی برای نوشیدنی های گازدار مناسب است؟

بله، به شرط این که درپوش شیکر کاملاً محکم و ضدنشتی باشد؛ در غیر این صورت فشار گاز ممکن است باعث نشتی از محل اتصال درپوش شود، مستقل از جنس بدنه.

آیا استفاده از شیکر فلزی برای نوشیدنی های داغ هم امن است؟

بله، اکثر شیکرهای فلزی استیل ضدزنگ در برابر دمای بالا مقاوم هستند، اما بهتر است قبل از استفاده، محدودیت دمایی اعلام شده توسط سازنده را بررسی کنید تا از آسیب به عایق یا درپوش جلوگیری شود.